Dansen op de vulkaan

12 januari 2026 - Santa Catarina do Fogo, Kaapverdië

Vanuit ons kleine vliegtuigje lopen we over het vliegveld richting de aankomsthal / bagageband. Daar wordt gelukkig ook het alleenreizende jongetje van een jaar of 10 weer hartelijk opgehaald. Bijzonder om te zien, envelop aan een touwtje om zijn nek en iemand van het vliegveld die alles even checkt en hem richting het vliegtuig brengt en het leek erop dat hij het spannend vond, niet zo gek natuurlijk zo in zijn eentje, gelukkig maar een half uur vliegen. Onze tassen kwamen snel op de band en buiten hadden we al iemand zien staan met een bordje met onze naam. Hij zou ons naar kantoortje in de stad brengen, waarna wij een huurauto zouden krijgen. Bij het kantoortje moesten we uitstappen zodat wat formulieren ingevuld konden worden. De bagage kon blijven liggen, want dit was onze auto al 😀 Handig systeem. We konden de auto nog even laten staan, dus lopen verkennen we de grootste plaats van dit eiland, zo’n 10000 inwoners. Levendig, sfeervol en zonnig. Wat willen we nog meer 😎 Het verrassingsontbijt was ondertussen redelijk verteerd, dus we besluiten bij een leuk uitziend guesthouse te lunchen. Lekker broodje met koffie van dit eiland. Prima keus en wifi, zodat we de beste route naar ons verblijf voor de komende 3 nachten even konden uitzoeken. De route die we zelf hadden bedacht kwam redelijk overeen met die van Maps dus dat scheelt. Stad uit was even een dingetje, maar via wat smalle straatjes komen we uit op de hoofdweg, en, we rijden ook nog de goede kant op 👊🏻 Het 1e deel van de weg was geasfalteerd, maar daarna werden het klinkers of nog hobbeliger en behoorlijk steile hellingen. Verder het binnenland zie je overal lavaresten, bijzonder om te zien en om doorheen te rijden. Uiteindelijk belanden we bij Casa Marisa of is het nou Casa Mariza zoals bij de afslag staat …..ergens zit een spelfout of het is een bewuste actie, je weet maar nooit 🙂. We zien een aantal ronde bungalows, een restaurant, groot terras. 1e indruk is al goed en wordt alleen maar beter. Vriendelijke eigenaar geeft ons extra groot huisje, iets met grote man, groot huis 😀. En op het huisje hebben we een eigen terras inclusief hangmat. Drankjes kunnen we daar ook mee naar toe nemen. Echt vakantie, drankje, spelletje Quixx in de zon. Later op de middag lopen we even richting het piepkleine dorpje met een paar restaurantjes en bars. Daar drinken we wat onder het genot van een potje regenwormen. Omdat de eigenaar van onze accommodatie vertelde dat hij geen kosten voor de annulering in rekening had gebracht en hoopte dat we af en toe in ons eigen restaurant zouden eten, eten we in het restaurant van Casa Marisa. Lekker eten, keuze tussen 2 dingen, vis of kip. Daarbij liggen dan wat stukjes gekookte aardappels en wat groente op het bord en een schaaltje rijst erbij. Na het eten besluiten we nog even te kijken in het dorpje, hadden iets gelezen over gezellige bar met livemuziek, maar of we waren te vroeg of het was oude informatie. Weinig te zien, dus maar weer terug. Ondertussen was het donker geworden en dan is het hier ook echt donker, wel mooi om sterren en maan te kijken 🤩 Alleen de weg zien was lastig en soms de voertuigen ook…. Bult af, gaat voor een motor vanzelf, dat scheelt benzine, maar dan doen de lichten het ook niet. 1 bestuurder gebruikte de zaklamp van zijn telefoon, kan ook…. 🙈 De volgende ochtend hebben we alle tijd. We gaan vandaag een wandeling maken met uitzicht op de vulkaan, ongeveer 13 kilometer en verder hoeven we niks. We ontbijten rond kwart over 9 en dan verzamelen we rustig alle spullen. Koekjes mee als proviand voor onderweg en genoeg te drinken, dan komen we er wel. Het eerste stuk lopen we over de weg dachten we, maar daar ging het al fout. We moeten gelijk de binnenlanden in vanaf ons huisje. Begin gaat wat glooiend omhoog, dus we besluiten toch onze wandelstokken alvast erbij te pakken, kunnen we weer beetje wennen voor als we ze echt nodig hebben, bijvoorbeeld morgen bij de beklimming van de vulkaan….. hij is wel echt hoog…. En zouden er paadjes zijn?? …. Maar ja dat zien we morgen wel. De eerste 4,5 kilometer vandaag was over weg/soort van weg, met af en toe wat huisjes. Daarna kregen we een zanderig lavaveld met soort van paden, maar die kwamen niet helemaal overeen met onze GPS-route…. We slingerden wat rond en toen opeens waren we een stuk te ver…. Ai…. Overal grote stenen, daar konden we ook beter niet overheen. Weer beetje slalommen en toen bleek dat we weer op de route zaten maar een stuk verder. Hoe dan?? Maar goed, back on track gelukkig. We kijken weer iets vaker op de telefoon en hier zien we wel een pad wat we kunnen volgen die overeen komt met de route. Na 5 kilometer ongeveer (we hebben wat te langzaam geklommen, waardoor het opnemen van de route via het horloge is gepauzeerd soms) komen we weer op een weg richting het dorp. Daar lunchen we wat en dan door naar ons huisje. Prima 1e wandeling, goed te doen, 280 meter klimmen, 4 uur effectieve wandeltijd. Viel niet tegen, enige hoop voor morgen. Om 19.00 uur krijgen we instructies van onze gids. 6 uur ontbijt, half 7 vertrekken, lunchpakketje meenemen en genoeg drinken mee. Dat regelen we en na het diner op tijd naar bed. Na een goede nachtrust en goed ontbijt en een paar ingepakte broodjes voor onderweg (weer verrassing) zijn we half 7 klaar om te gaan. De zon komt al klein beetje op, mooi om te zien. We kunnen gewoon vanaf ons huisje starten, ideaal. We krijgen het 1e stuk uitleg over waar deze lava vandaan komt, dit was van de laatste uitbarsting in 2014-2015 en toch al weer veel herbouwd. Dit is gestimuleerd om weer werkgelegenheid te creëren en daarnaast is ergens anders wonen moeilijk te betalen. Bijzonder om te zien en je voelt de warmte ook nog op 1 plek. Daarna komen we bij een bord waar we uitleg krijgen over wat er nog meer te wandelen is hier, dat biedt mogelijkheden om nog een keer terug te komen ☺️ Daarna begint het. Er zijn meerdere groepen met gids. Wij kunnen wel ons eigen tempo lopen gelukkig, de gids wacht geduldig op ons 🙈 Iedereen haalt ons in op weg naar boven, maar dat geeft niet. Als we er maar komen…, dat lukt 👊🏻 Geen puf meer om te dansen, maar na even bijkomen is het uitzicht super en de broodjes smaken erg goed 😋 (en waren ook hard nodig) Dan weer naar beneden…. Eerst wat rotsen, waar we nog 1 stel passeerden waarvan we dachten dat ze toch een andere route hadden gekozen, maar nee, zij gingen extra langzaam omdat de vrouw heel erg hoogtevrees heeft ….. who, diep respect (1100 meter klimmen is wel veel dan, en terug…. 🫩😱) Na de rotsen wat wat klauteren was met een grote diepte voor ons werd het pas echt moeilijk. Heel veel losse keien en later heel diep grind en heel steil….. Maar uiteindelijk komen we beneden, paar schaafwonden en schrammen rijker, ervaring rijker (illusie armer…. Conditie laat nog wat te wensen over) We hadden het niet willen missen, maar voorlopig hebben we onszelf weer genoeg uitgedaagd. Het laatste stukje worden we opgehaald en teruggebracht naar ons verblijf. Hadden we nog wel gered, maar dit was toch wel fijn. Eerst maar wat drinken, hadden we wel verdiend. Maar we trokken met ons stof en schaafwonden wat bekijks van de groep mensen die we in het vliegtuig en in Lissabon hadden gesproken en hier kwamen lunchen 😀 wel toevallig. Even gezellig gepraat en toen douchen en wat eten. Daar knapten we nog wat verder van op, maar de rest van de dag niks meer gedaan. De spierpijn is al ingetreden en zal de komende dagen nog wel erger worden 🙈🙈 Gelukkig hoeven we morgen (vandaag dus) niks behalve auto rijden en vliegen (in een vliegtuig zitten 😉), dat moet lukken. 

Foto’s

2 Reacties

  1. Maria:
    13 januari 2026
    Diep respect lieverds had het al gezegt maar jullie mogen echt trots op jullie zelf zijn.
    Deze kunnen jullie ook weer afvinken✅️❤️
  2. Jurgen en Renate Baars:
    20 januari 2026
    Dank je wel 😊