Kaapverdiaanse nachten zijn lang …. Heel lang 🙈

We besluiten het centrum van Tarrafal te mijden bij aankomst, enerzijds vanwege mogelijke drukte en onze mega-auto, anderzijds om al lopend rustig te kunnen kijken wat onze laatste bestemming van deze reis is. We nemen een soort van sluiproute en vinden een parkeerplaats net buiten onze “village”. Het ziet er nu al leuk uit 🤩 Bij de receptie krijgen we een verfrissend welkomstdrankje en een koud handdoekje, maar we kunnen nog niet in onze kamer, ook niet zo gek, 3 uur eerder dan de inchecktijd. Geen probleem, spullen liggen goed achterin onze pick-up dus we lopen even het stadje in. Levendig, behoorlijk wat restaurantjes en zelfs LEUKE strandtentjes. We lunchen met een broodje hamburger, biertje erbij. Vakantie 😎 Om te zorgen dat we deze laatste dagen nog voldoende geld hebben, volgen we het advies van de receptionist op om nu nog even geld te pinnen, voordat het festival begint. Dat hadden meer mensen bedacht….. bij beide banken lange rijen voor de pinautomaat 🙈🙈 maar er zit nog geld in als we aan de beurt zijn 🤗🤗 Via het strand lopen we terug en als we terugkomen bij de accommodatie is de kamer klaar! Mooi!! Balkon erbij met zeezicht en middagzon als hij schijnt zoals vandaag, super! En…. Hier kunnen we kleding laten wassen. Dat is wel even handig na aantal dagen met schaars water. Ook verheugen we ons op een warme douche, waar je gewoon onder kunt staan. Hier vermaken we ons de laatste paar dagen nog wel even 😀 Na een middagje in de zon op het balkon gaan we het begin van de avond fris gedoucht op pad. We vinden een gezellig plekje voor een drankje en een paar potjes regenwormen en daarna vinden we een restaurant wat volgens de reviews op Google Maps heel goed zou moeten zijn. We moesten even geduld hebben, maar dat was het zeker waard!! Dit was toch wel het lekkerste dat we gegeten hebben deze vakantie (andere was eigenlijk altijd goed en lekker, maar dit had net wat extra) Als dessert bestellen we nog een koffie, uit een Senseo-apparaat zagen we, maar het waren goede pads. Voorlopig horen we alleen nog wat testtonen van het festival, gezien wat ze vanmiddag nog allemaal aan het doen waren zal het vast morgen zijn. Dat klopte ook, maar het begon rond middernacht toch echt, tot half 10 de volgende ochtend 🙈🙈 Respect voor de die-hards. Hopelijk hadden ze oordopjes, want hoe het bij ons op een paar honderd meter afstand klonk was al hard…. 🤣 Na het lekkere ontbijt besluiten we al wandelend wat plaatsjes in de buurt te gaan bekijken. Richting het centrum zien we de uittocht van de festivalgangers en heel veel politie, maar het gaat zoals het hier bijna altijd gaat, rustig en gemoedelijk. We lopen verder en stoppen als eerste bij een concentratiekamp, eerst gebruikt in de 2e wereldoorlog en later als werkkamp, we lezen hoe het er soms aan toe gaat, brrrr, en als de dokter al het motto heeft dat hij er niet is om te genezen maar om doodscertificaten te tekenen…. Geen goed teken. Het kamp stond bekend als kamp van de langzame dood. Indrukwekkend om te zien 🫩 Daarna lopen we verder richting een plaatsje waar wel gelegenheid zou kunnen zijn om wat te eten of drinken, maar helaas, gesloten…. Op naar het volgende plaatsje, gewoon over de weg, paar heuveltjes op en af. Makkelijke route, wel prettig na zo’n half doorwaakte nacht 😀 uiteindelijk komen we na ruim 10 kilometer aan in een plaatsje dat bekend staat om het zwarte strand, wat we van boven af goed kunnen zien. Scheelt weer stukje lopen. Daar is ook 1 restaurantje open. We gaan voor 1 portie friet, voldoende. De rest van de plaatjes menukaart was wat lastig te duiden 🤣 Na een bezoekje aan het toilet, in een huis waar allemaal kindjes aan het spelen waren lopen we terug. Zelfde weg, lekker makkelijk en we sluiten de route af bij het restaurant van onze accommodatie met een drankje en een paar bruschetta’s. Net voor we terug waren, kwamen we nog bekenden tegen van het restaurant van gisteravond. Zij wisten te vertellen dat het festival helemaal niet dit weekend zou zijn maar 2 dagen voor de dag van de naamheilige van de stad, Santa Amaro op donderdag 15 januari, maar ivm een noodlottig ongeval was het een paar dagen uitgesteld. Ach, dan nog maar een nachtje wat minder slapen. De mensen van hier vinden het leuk. Gezien onze rit naar het vliegveld morgen, de nachtvlucht van zondag op maandag en het weer moeten werken op dinsdag door 1 van ons, besluiten we wel gewoon vanuit bed te luisteren en geen bezoek te brengen aan het terrein 😀 Dus na het diner, pizza voor een keer drinken we nog iets en dan naar bed, muziek luisteren en tussendoor wat slapen 😉 Zondagochtend werd het kwart voor 10 stil. Dit wordt onze ultieme relaxdag. We moeten om 10 uur op het vliegveld zijn en hebben nog de hele dag de kamer. Eerst wilden we nog een andere route rijden, maar we besluiten optimaal van de kamer en ons hotel gebruik te maken en gewoon in het donker voorzichtig terug te rijden. We weten dat de wegen richting het vliegveld goed zijn en voor een deel reflectoren en goed zichtbare strepen hebben. Dat durven we wel aan. We moeten een paar keer remmen voor heel traag rijdende of plotseling stoppende auto’s maar verder ging alles goed. We konden de autosleutel ook al eerder overhandigen dan de afgesproken 10 uur, ideaal. Hadden we tijd om het laatste geld op te maken en nog rustig wat te puzzelen en spelletjes te doen alvorens we weer in het krappe vliegtuig stappen. We hadden nog geprobeerd een hele rij voor ons zelf te regelen, maar helaas, hele vliegtuig vol, maar goed. Dat overleven we wel. NB: zojuist geland op NL-bodem na een soepele overstap in Lissabon met een paar hamburgers als ontbijt, maar ach, we hadden ook om half 3 vannacht pasta. Rare dagen, reisdagen 😉