Op de camping 😀

De weg naar onze volgende bestemming was inderdaad wat heuvelig en bochtig, maar met de routebeschrijving bij de hand prima te volgen. En gelukkig geen tegenliggers, want dat is op veel plekken wel ingewikkeld. We snappen ook dat wordt afgeraden om deze weg in het donker te rijden als je de weg niet kent 😀 Onze pick-up brengt ons netjes boven. Toevallig gelijk met 2 andere gasten. Na een vriendelijk welkom door de Nederlandse eigenaar worden we ieder naar onze eigen plek gestuurd, waar hij ons een voor een wat instructies geeft. Jij noemt ons Maarten…. Euh, dat zijn de andere gasten, oh huh…. Naam doorstrepen, aangepast en dan….. of….. hebben jullie de tent??? Geen idee… snel even kijken. Etienne roept ons vanaf beneden, jullie moeten naar de tent, ook goed 😀 hopelijk hebben de andere gasten nog niet hun bagage uitgepakt zoals hij voorstelde 🙈🙈 Dat gaat goed, want zij ontdekten bij het openmaken van de auto dat de bagage niet in hun auto stond en realiseerden zich dat ze nu nog in bewaring hadden staan bij het vorige hotel…. Oeps, zij moeten dus terug. Gelukkig waren ze niet eerder dan wij anders hadden we toch al een onervaren tegenligger getroffen op de bergweg 😀 Wij kunnen ons gevaarte zodanig manoeuvreren om stroom te kunnen tanken en brengen onze spullen naar de tent. Mooi ruim met een soort picknickbank boven en een loungebank en hangmatten een verdieping lager waar ook ons toiletgebouwtje is. Koelkast staat gevuld met gekoelde dranken en we hebben een box met chips en koekjes, die we tegen betaling kunnen opmaken en die ook weer worden bijgevuld. We pakken de spullen uit, settelen ons aan de picknicktafels met wat biertjes, zoute koekjes en pinda’s (want we hebben de lunch overgeslagen, maar gelukkig hadden we een stevig ontbijt 😀) en spelen spelletjes en storten ons gezamenlijk op het kerstcadeautje van dit jaar, een pubquiz-puzzelboek. Zo komen we de middag prima door. Waar we normaal misschien voor het eten nog even zouden douchen, slaan we dat vanwege alleen koud water hier vandaag even over (als je echt warm water zou willen, kun je in het huis vragen om een emmertje warm water, maar daar zien we vanaf, we slaan ons er wel door heen de komende dagen) Bij het diner ontmoeten we de andere gasten, Etienne schuift aan en Marli voorziet ons van het zelfgekookte eten van vandaag, biefstuk van de zee, tonijn met daarbij een schaal met groente en aardappels. Erg lekker en gezellig om zo met z’n allen aan tafel te zitten en ervaringen van hier en elders uit te wisselen en van Etienne nog wat insight-informatie te krijgen. Bijvoorbeeld ook dat je alleen lifters moet meenemen die je kent, niet omdat het gevaarlijk is , maar je soms als je vraagt of de lifter weet waar Kaza di Marli is en zegt dat hij wel de weg kan wijzen je eerst naar zijn eigen bestemming stuurt, lifter daar uitstapt en daarna vertelt hoe je vanaf daar naar je eigen eindbestemming moet rijden 🤣 Dat soort verhalen, erg vermakelijk. De tijd vliegt voorbij. Kopje koffie na en dan terug naar de tijd, naar alle dierengeluiden (vogels, inclusief haan, krekels, ezels, geitjes) en verder niks. Jammer dat de ezel en de haan soms om 3 uur al even wakker worden, maar verder prima slapen hier. Bij het ontbijt druppelen de gasten een voor een weer binnen, weer beetje praten en dan op pad. Met onze gps-route en getekend kaartje met nog wat aanvullende uitleg door Etienne. We hoeven vandaag alleen drinken mee, want eten kunnen we onderweg in een dorpje, ideaal. Erg leuke route, bijna nergens ingewikkeld, maar wel afwisselend. In het dorpje komen we uit op een plein waar we eerst wat drinken en daarna lopen we door naar het restaurantje, hier was de keuze zoals hier gebruikelijk beperkt, maar zowel de vis als de varkenskoteletjes smaakten prima. Goede basis voor de iets langere terugweg met aan het eind een forse klim over smalle paadjes. Eind van de middag zijn we weer terug bij de tent. Nu toch maar even douchen, brrrr, maar wel weer lekker fris. Nog een paar puzzeltjes en dan is het alweer tijd voor het diner. Ondertussen zijn er ook nieuwe gasten aangekomen, dat wisten we al, want die hadden we op de vorige locatie al even gesproken over de niet-kloppende wandeling. Vanavond staat er een stoofpotje van rundvlees op het menu met rijst, ook erg lekker. Doordat we nu met 8 gasten zijn, eet Etienne niet mee, maar schuift Marli later even aan, ook gezellig. Zij kan volgens ons prima Nederlands, zijzelf vindt van niet….De volgende dag gaan we weer dagje wandelen, maar nu met zelfgekozen lunchpakket mee, want we komen nu nergens langs. Deze route was iets uitdagender, maar met de gps en de beschrijving blijven we redelijk op de route, hoewel we beter via een andere kant de muur hadden kunnen oplopen ipv recht omhoog klimmen en niet door de tuin van mensen hadden gemoeten maar die ons wel vriendelijk de weg wezen…. De kortste route naar beneden, waar we uiteindelijk inderdaad wel weer goed uitkwamen. Al met al leuk rondje en het gaat ondertussen wel echt stuk beter met de spierpijn 😀 De middag brengen we door bij onze tent, waar we nog wel zagen want het belang was van het goed sluiten van de snacktrommel….. Marli kwam langs met wat sporen…. Paar verpakkingen waar gaatjes in waren geknaagd door de muisjes hier in de buurt…. Oeps…. Niets van visite gemerkt afgelopen nacht…. 🙈 Deze avond stond er een voor ons onbekende vis op het menu, esmoregal. Een soort van dikke makreel, ook weer erg lekker. De volgende ochtend nemen we afscheid van de nog overgebleven gasten en Marli (Etienne is druk bezig met betonstorten voor nog een extra plekje hier) en gaan de bergweg weer af om weer verder te rijden naar onze laatste stop deze reis. We wilden onderweg nog een wandeling maken, maar de parkeerplaats was lastig en het was op dat stuk van het eiland ook maar 17 graden vanwege de hogere ligging, dus we rijden toch maar direct door naar de eindbestemming. Ook goed, best veel gewandeld de afgelopen dagen. Het schijnt dat in dit plaatsje een festival is, kijken of we hier wat van mee gaan krijgen.